In haar jonge jaren had Helena Petrovna Blavatsky, een vrouw van hoge Russische adel, dromen en visioenen van een “volwassen beschermer.” In 1851, op één van haar eerste wereldreizen, kwam ze in Londen oog in oog met hem te staan. Hij onthulde haar “meester” te zijn, en verzocht haar medewerking bij een belangrijke taak.

Die taak bestond onder meer uit het openbaar maken van kennis waarmee tot dan toe slechts weinigen vertrouwd waren: dat de mensheid sinds oeroude tijden van achter de schermen wordt begeleid door een groep verlichte leraren of adepten: de Hiërarchie van meesters van wijsheid.

In boeken als De geheime leer, telepathisch door haar meester aan Blavatsky gedicteerd, werden verbazingwekkende, nooit eerder vrijgegeven inzichten opgetekend over het verschijnsel mens en diens tehuis: de kosmos. De Theosofische Vereniging, waarvan Blavatsky de grondlegster was, beijvert zich nog steeds voor de verbreiding van de via haar gegeven boeken en denkbeelden.