“Het is niet verbazender om twee keer dan om één keer geboren te worden.”

Voltaire, Frans denker en schrijver

Rond 1975 hield één op elke vijftig Nederlanders rekening met reïncarnatie. Volgens enquêtes is dat er op het ogenblik één op elke vijf, tien keer zo veel dus. Daarmee horen ze bij de meerderheid: meer dan de helft van de wereldbevolking deelt de overtuiging dat de mens vele malen leeft.

Bewijst dit iets? Nee, niets. En ook volgens de gangbare regels van de wetenschap is het bewijs van reïncarnatie allerminst geleverd. Is het dus niets anders dan een modegril, uit Azië overgewaaid in het spoor van vage hippies en hemelzoekers?

Critici hebben steevast tal van tegenwerpingen. Waarom is iedereen in vorige levens altijd Napoleon geweest en nooit eens Jan de Vries? Is de plotselinge golf van herinneringen aan voorbije levens geen mode? Komen die niet gewoon voort uit “wishful thinking”, door angst voor de dood? Of worden ze opgeroepen door suggestieve vragen van de psychiater? Zijn de betrokkenen wel helemaal evenwichtig? Trouwens, waarom herinner ik me er dan niets van, als ik er zelf bij was? Is het domweg allemaal bedrog?

Karma
Ook karma, het tweelingzusje van reïncarnatie, staat ter discussie. Hoe gruwelijk is een god of een schepper die straft voor vergeten daden uit voorbije levens? Of is dat een misverstand? Is zoiets als karma wel te verzoenen met een op genade berustend christendom?

Andere trefwoorden: evolutie, ziel, het proces van overlijden, het leven tussen twee levens in, sferen, spirituele helpers.